Columns
Informatie; van dossier tot systeem
dinsdag 28 juni 2011 00:00
Door Sonn Franken, kwaliteitsfunctionaris 't Lange Land Ziekenhuis Zoetermeer.
Ik was al vroeg in het ziekenhuis. Mijn huisarts had besloten dat het verstandig zou zijn als ik mijn bloed eens liet controleren. Toen ik zo stond te wachten bij de receptie haalde ik alvast m’n verwijskaart en mijn ponsplaatje te voorschijn. Ik hoorde de dame achter de balie vriendelijk lachen toen ze zei:”die hebben we niet meer nodig meneer”. Vervolgens verscheen er uit de printer een sticker met allemaal streepjes. “Deze sticker met barcode vertelt ons precies wie U bent, en wat U stamgegevens zijn”. Hier keek ik van op. Vanuit mijn oude programmeertijd wist ik nog hoe elk ziekenhuis zijn eigen indeling van een ponsplaatje had, en hoe godsgruwelijk het was om eenduidige software te bouwen die voor meerdere ziekenhuizen geschikt was. Elk ziekenhuis is een individueel huis als het gaat om informatie. Zoveel eigen wensen en vormen. En nu dit; een stickertje vertelt wie ik ben?
Klinische patient, filerijden of wildwatervaren
dinsdag 28 juni 2011 00:00
Afstudeeronderzoek Klinische patiënt: filerijden of wildwatervaren
Ziekenhuizen veroorzaken zelf opnamestops en afgezegde operaties, doordat ze te weinig rekening houden met de fluctuaties in de zorgvraag en het zorgaanbod. Dit is een van de conclusies van het afstudeeronderzoek: ‘Klinische patiënt; file rijden of wildwatervaren’, uitgevoerd door Erwin Tjan aan de Technische Universiteit Delft.
In samenwerking met drie perifere ziekenhuizen ontwikkelde de TU Delft een gevalideerd simulatiemodel. Dit model geeft inzicht in de prestaties van het ziekenhuis op basis van eigen patiëntgegevens en houdt rekening met de fluctuaties in het zorgaanbod en de zorgvraag.
Wat maakt management van de gezondheidszorg zo bijzonder?
dinsdag 28 juni 2011 00:00
Tijdens mijn opleiding moest ik af en toe werkstukken laten controleren door een docent. Een van de docenten zei dan "nee, het is nog niet goed. Overdoen". En als je dan vroeg wat er beter moest, kreeg je het vage antwoord: "nou, gewoon..."
Later heb ik begrepen dat je vaak van jezelf ook niet meer weet wat er bijzonder is aan je eigen vaardigheden en kennis. Het is gewoon geworden. Maar anderen kunnen er in verbazing naar kijken.
